Οι ιστορίες αυτού του βιβλίου δεν προσπαθούν να εντυπωσιάσουν. Έρχονται από έναν κόσμο όπου τα πράγματα λέγονται απλά, σχεδόν χαμηλόφωνα, αλλά κουβαλούν το ψυχικό βάρος όσων άντεξαν. Είναι ιστορίες που ακούστηκαν, ιστορίες που βιώθηκαν, ιστορίες που πέρασαν από γενιά σε γενιά χωρίς να ζητήσουν δικαίωση, ή λύτρωση.

Στο κέντρο τους βρίσκονται γυναίκες. Μάνες που σήκωσαν δυσανάλογα βάρη, που φρόντισαν, που άντεξαν, που έμειναν όρθιες ακόμα κι όταν δεν υπήρχε λόγος να σταθούν. Δίπλα τους, μορφές περιθωρίου, παιδιά, σώματα σημαδεμένα, ζωές που δεν χωρούσαν εύκολα στον κόσμο των «κανονικών».

Δεν υπάρχει εδώ εξιδανίκευση. Ο πόνος δεν ωραιοποιείται, η φτώχεια δεν γίνεται σκηνικό, η δυστυχία δεν ζητά συμπόνια. Αντίθετα, αναδύεται μια σιωπηλή δύναμη, μια αντοχή που δεν διακηρύσσεται αλλά επιμένει.

Αυτό το βιβλίο δεν δίνει απαντήσεις. Αφήνει όμως ερωτήματα που μένουν. Και ίσως, μέσα από αυτά, ανοίγει έναν χώρο για να δούμε αλλιώς όσα θεωρούσαμε δεδομένα.

Διάστ.: 14,5 Χ 20,5, 124 σελ.
ISBN 978-618-5761-30-1

* * * * * 

Βιογραφικό Σημείωμα

Η Ιωάννα Παυλίδου-Γαλανού γεννήθηκε στην Νέα Ιωνία το 1939. Ποντιακής καταγωγής από την πλευρά του πατέρα της και με ρίζες στην Ικαρία από το σόι της μητέρας, ο προσφυγικός συνοικισμός και το νησί αποτέλεσαν τους δύο πόλους αναφοράς γύρω από τους οποίους περιστράφηκε ολόκληρη η ζωή της.

Πρωτότοκη μεταξύ τεσσάρων αδερφών, πέρασε δύσκολα και φτωχικά παιδικά χρόνια, σημαδεμένα από τα ιστορικά γεγονότα της εποχής, τον πόλεμο, την Κατοχή, τον Εμφύλιο. 

Τελείωσε σε πολύ νεαρή ηλικία τη Σχολή Νηπιαγωγών και ξεκίνησε να εργάζεται από τα 17 της χρόνια, τόσο στην ιδιωτική όσο και στην δημόσια εκπαίδευση και συνταξιοδοτήθηκε μετά από 43 έτη εργασίας. 

Παντρεύτηκε τον φιλόλογο Στυλιανό Γαλανό και απέκτησε τρεις γιους και δύο εγγόνια.

Σε προχωρημένη πια ηλικία ξεκίνησε να καταγράφει τις αναμνήσεις μιας μακράς ανηφορικής διαδρομής, βιώματα και ακούσματα στιγμών που εντυπώθηκαν άσβεστα στη μνήμη. Προέκυψαν έτσι αυτές οι είκοσι μικρές ιστορίες που συμπεριλαμβάνονται στη συλλογή.